موسسه فرهنگی و تحقیقاتی صحیفه » شعر صحیفه

برگزیده

تواضع امام

«قيل له (ع):

اذا سافرت کتمت نفسک أهل الرفقه؟
فقال: أکره أن آخذ برسول الله مالا اعطي مثله.»

به امام سجاد (ع) گفته شد:
هنگامي که مسافرت ميکني
خودت را از اهل کاروان کتمان ميکني
ونمي شناساني چرا؟
فرمود: دوست ندارم از وابستگي به
رسول خدا استفاده کنم
با اينکه خدمتي در مقابل آن وابستگي
انجام ندادم.

بحار الانوار، ج 46، ص 93، ح 82.

موسسه محک

mahak charity

تازه ترين ديدگاه ها

اوقات شرعی

 
No Image
موسسه فرهنگی و تحقیقاتی صحیفه
ویژه نامه ولادت امام سجاد علیه السلام پيوند ثابت

ss456

جشن میلاد امام چارمین آمد پدید

روز وجد مؤمنات و مؤمنین آمد پدید

درّه التّاج فضیلت جوهر علم لدن

حضرت سجّاد زین العابدین آمد پدید

یک فلک مجد و کرامت یک جهان اجلال و فر

در رخ انسان به چهرى دلنشین آمد پدید

یک جهان تسلیم یک عالم رضا یک دهر فضل

آسمانى آفتابى بر زمین آمد پدید

فُلک دریاى ولایت موج اقیانوس فضل

خازن علم الهى، قطب دین آمد پدید

نور چشم خامس آل عبا زین العباد

شافع عصیان به روز واپسین آمد پدید

عرشیان انگشت عبرت بر دهان دارند از آن

کاین چنین گوهر چه سان از ماء و طین آمد پدید

عابدین را گاه رنج آرام جان آمد زره

ساجدین را روز غم یار و معین آمد پدید

آن چه را مى جست دل در آسمان ها قرن ها

در زمین آن مقتداى آن و این آمد پدید

چرخ هستى را چنان شمس الضّحى آمد عیان

بحر ایمان را چنین درّ ثمین آمد پدید

مجمع البحرین دانش، مخزن الاسرار حقّ

فیض سرمد، متن قرآن مبین آمد پدید

کاخ ایمان را از او رکنى رکین شد آشکار

ملک هستى را از او حصنى حصین آمد پدید

وارث تخت «سلونى» تاجدار «هل اتى»

حضرت طاها جناب یا و سین آمد پدید

از پى آوردن تبریک میلادش ز عرش

باز گویا در زمین روح الامین آمد پدید

بازگو «طایى» براى میمنت بر شیعیان

روز میلاد امام چارمین آمد پدید

دانلود مدیحه امام سجاد علیه السلام با حجم ۳٫۸۳ MB

نظرات[۰] | دسته: شعر صحیفه | نويسنده: صحیفه | ادامه مطلب...

 
شعر منسوب به حضرت سجاد پيوند ثابت

 لَیْسَ الغَریبُ غَریبَ الشَّأمِ والیَمَنِ                إاِنَّ الغَریبَ غَریبُ اللَّحدِ والکَفَنِ

إاِنَّ الغَریِبَ لَهُ حَقٌّ لِغُرْبَتـِهِ                 على الْمُقیمینَ فی الاَوطــانِ والسَّکَنِ

سَفَری بَعیدٌ وَزادی لَنْ یُبَلِّغَنـی                   وَقُوَّتی ضَعُفَتْ والمـوتُ یَطلُبُنـی

وَلی بَقایــا ذُنوبٍ لَسْتُ أَعْلَمُها                      الله یَعْلَمُهــا فی السِّرِ والعَلَنِ

مـَا أَحْلَمَ اللهَ عَنی حَیْثُ أَمْهَلَنی               وقَدْ تَمـادَیْتُ فی ذَنْبی ویَسْتُرُنِی

تَمُرُّ سـاعـاتُ أَیّـَامی بِلا نَدَمٍ                              ولا بُکاءٍ وَلاخَـوْفٍ ولا حـَزَنِ

أَنَـا الَّذِی أُغْلِقُ الاَبْوابَ مُجْتَهِداً                 عَلى المعاصِی وَعَیْنُ اللهِ تَنْظُرُنـی

یَـا زَلَّهً کُتِبَتْ فی غَفْلَهٍ ذَهَبَتْ                یَـا حَسْرَهً بَقِیَتْ فی القَلبِ تُحْرِقُنی

دَعْنی أَنُوحُ عَلى نَفْسی وَأَنْدِبُـهـا                   وَأَقْطَعُ الدَّهْرَ بِالتَّذْکِیـرِ وَالحَزَنِ

کَأَنَّنی بَینَ تلک الاَهلِ مُنطَرِحــَاً                    عَلى الفِراشِ وَأَیْدیهِمْ تُقَلِّبُنــی

وَقد أَتَوْا بِطَبیبٍ کَـیْ یُعالِجَنـی                    وَلَمْ أَرَ الطِّبَّ هـذا الیـومَ یَنْفَعُنی

واشَتد نَزْعِی وَصَار المَوتُ یَجْذِبُـها                  مِن کُلِّ عِرْقٍ بِلا رِفقٍ ولا هَوَنِ

واستَخْرَجَ الرُّوحَ مِنی فی تَغَرْغُرِها               وصـَارَ رِیقی مَریراً حِینَ غَرْغَرَنی

وَغَمَّضُونی وَراحَ الکُلُّ وانْصَرَفوا                  بَعْدَ الاِیاسِ وَجَدُّوا فی شِرَا الکَفَنِ

وَقـامَ مَنْ کانَ حِبَّ لنّاسِ فی عَجَلٍ              نَحْوَ المُغَسِّلِ یَأْتینـی یُغَسِّلُنــی

وَقــالَ یـا قَوْمِ نَبْغِی غاسِلاً حَذِقاً                         حُراً أَرِیباً لَبِیبـاً عَارِفـاً فَطِنِ

فَجــاءَنی رَجُلٌ مِنْهُمْ فَجَرَّدَنی                       مِنَ الثِّیــابِ وَأَعْرَانی وأَفْرَدَنی

وَأَوْدَعونی عَلى الاَلْواحِ مُنْطَرِحـاً                  وَصـَارَ فَوْقی خَرِیرُ الماءِ یَنْظِفُنی

وَأَسْکَبَ الماءَ مِنْ فَوقی وَغَسَّلَنی               غُسْلاً ثَلاثاً وَنَادَى القَوْمَ بِالکَفَنِ

وَأَلْبَسُونی ثِیابـاً لا کِمامَ لهـا                    وَصارَ زَادی حَنُوطِی حیـنَ حَنَّطَنی

وأَخْرَجونی مِنَ الدُّنیـا فَوا أَسَفاً                         عَلى رَحِیـلٍ بِلا زادٍ یُبَلِّغُنـی

وَحَمَّلونی على الاَ کتـافِ أَربَعَهٌ                  مِنَ الرِّجـالِ وَخَلْفِی مَنْ یُشَیِّعُنی

وَقَدَّمونی إاِلى المحرابِ وانصَرَفوا                 خَلْفَ الاِمـَامِ فَصَلَّى ثـمّ وَدَّعَنی

صَلَّوْا عَلَیَّ صَلاهً لا رُکوعَ لهـا                         ولا سُجـودَ لَعَلَّ اللـهَ یَرْحَمُنی

وَأَنْزَلونی إلـى قَبری على مَهَلٍ                      وَقَدَّمُوا واحِداً مِنهـم یُلَحِّدُنـی

وَکَشَّفَ الثّوْبَ عَن وَجْهی لِیَنْظُرَنی            وَأَسْکَبَ الدَّمْعَ مِنْ عَیْنیهِ أَغْرَقَنی

فَقامَ مُحتَرِمــاً بِالعَزمِ مُشْتَمِلاً                   وَصَفَّفَ اللَّبِنَ مِنْ فَوْقِی وفـارَقَنی

وقَالَ هُلُّوا علیه التُّرْبَ واغْتَنِموا              حُسْنَ الثَّوابِ مِنَ الرَّحمنِ ذِی المِنَنِ

فی ظُلْمَهِ القبرِ لا أُمٌّ هنــاک ولا                       أَبٌ شَفـیقٌ ولا أَخٌ یُؤَنِّسُنــی

فَرِیدٌ وَحِیدُ القبرِ، یــا أَسَفـاً                          عَلى الفِراقِ بِلا عَمَلٍ یُزَوِّدُنـی

وَهالَنی صُورَهً فی العینِ اِذْ نَظَرَتْ           مِنْ هَوْلِ مَطْلَعِ ما قَدْ کان أَدهَشَنی

مِنْ مُنکَرٍ ونکیرٍ مـا أَقولُ لهم                      قَدْ هــَالَنی أَمْرُهُمْ جِداً فَأَفْزَعَنی

وَأَقْعَدونی وَجَدُّوا فی سُؤالِهـِمُ                 مَـالِی سِوَاکَ اِلهـی مَنْ یُخَلِّصُنِی

فَامْنُنْ عَلَیَّ بِعَفْوٍ مِنک یــا أَمَلی                       فَاِنَّنی مُوثَقٌ بِالذَّنْبِ مُرْتَهــَنِ

تَقاسمَ الاأهْلُ مالی بعدما انْصَرَفُوا             وَصَارَ وِزْرِی عَلى ظَهْرِی فَأَثْقَلَنی

واستَبْدَلَتْ زَوجَتی بَعْلاً لهـا بَدَلی                  وَحَکَّمَتْهُ فِی الاَمْوَالِ والسَّکَـنِ

وَصَیَّرَتْ وَلَدی عَبْداً لِیَخْدُمَهــا                         وَصَارَ مَـالی لهم حـِلاً بِلا ثَمَنِ

فَلا تَغُرَّنَّکَ الدُّنْیــا وَزِینَتُها                      وانْظُرْ إلى فِعْلِهــا فی الاَهْلِ والوَطَنِ

وانْظُرْ اِلى مَنْ حَوَى الدُّنْیا بِأَجْمَعِها              هَلْ رَاحَ مِنْها بِغَیْرِ الحَنْطِ والکَفَنِ

خُذِ القَنـَاعَهَ مِنْ دُنْیَاک وارْضَ بِها                       لَوْ لم یَکُنْ لَکَ اِلا رَاحَهُ البَدَنِ

یَـا زَارِعَ الخَیْرِ تحصُدْ بَعْدَهُ ثَمَراً                    یَا زَارِعَ الشَّرِّ مَوْقُوفٌ عَلَى الوَهَنِ

یـَا نَفْسُ کُفِّی عَنِ العِصْیانِ واکْتَسِبِی               فِعْلاً جمیلاً لَعَلَّ اللهَ یَرحَمُنی

یَا نَفْسُ وَیْحَکِ تُوبی واعمَلِی حَسَناً          عَسى تُجازَیْنَ بَعْدَ الموتِ بِالحَسَنِ

ثمَّ الصلاهُ على الْمُختـارِ سَیِّدِنـا               مَا وَصَّـا البَرْقَ فی شَّامٍ وفی یَمَنِ

والحمدُ لله مُمْسِینَـا وَمُصْبِحِنَا                    بِالخَیْرِ والعَفْوْ والاِحْســانِ وَالمِنَنِ

 

نظرات[۰] | دسته: شعر صحیفه | نويسنده: صحیفه | ادامه مطلب...

 
بی تابی امام سجاد با دیدن کشتگان رها شده پيوند ثابت

sajad-89

و در حدیث مشهور از زائده روایت شده است از امام زین العابدین علیه السّلام فرمود: چون در روز طفّ بر ما آن رسید که رسید، و پدرم با همراهان وى از فرزندان و برادران و سایر کسان او کشته شدند و زنان و حرم را بر جهاز شتر سوار و به جانب کوفه روانه کردند و من کشتگان را بر زمین افکنده دیدم، به خاک ناسپرده و بر من گران بود و از آنچه مى دیدم سخت آشفته بودم، نزدیک بود جان از تنم بیرون رود و عمّه ام زینب دختر بزرگ على علیه السّلام آثار آن حزن در من بدید، با من گفت:

اى بازماندهء جدّ و پدر و برادرانم! چون است که جان خود را در کف نهاده اى؟

گفتم: چگونه بى تابى نکنم و ناشکیبایى ننمایم که مى بینم سیّد خود و برادران و عموها و عموزادگان و کسان خود را بر زمین افتاده و به خون آغشته، در این دشت جامه ها ربوده، و نه کسى آنها را کفن کرده است و نه به خاک سپرده، هیچ کس سوى آنان نمى آید و هیچ مردى نزدیک آنها نمى شود و گویى خانوادهء دیلم و خزرند؟

و عمّه ام گفت: اینها تو را به جزع نیاورد که این عهدى است از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم با جدّ و پدر و عمّت -علیهم السلام- و خداوند پیمانى گرفته است از جماعتى از این امّت که فرعونان زمین آنها را نمى شناسند، امّا فرشتگان آسمانها مى شناسند و آنها این استخوانهاى پراکنده را فراهم مى کنند و با این پیکرهاى خون آلود به خاک مى سپارند و در این طفّ براى قبر پدرت سیّد الشهدا علیه السّلام نشانى برپا مى دارند که اثر آن کهنه نمى شود و رسم آن با گذشتن شبها و روزها ناپدید نمى گردد و پیشوایان کفر و پیروان ضلال در محو آن بکوشند و با این حال آن اثر ظاهرتر شود و کار بالا گیرد.

مترجم گوید: این حدیث از اخبار غیب و از معجزات ائمّه علیهم السّلام است و از آن زمان که این حدیث در کتب مدوّن گشته است تاکنون بیش از هزار سال گذشته و مصداق آن محقّق گردیده است: «لیهلک من هلک عن بیّنه و یحیى من حىّ عن بیّنه».

چو بر مقتل رسیدند آن اسیران                              به هم پیوست نیسان و حزیران

یکى مویه کنان گشتى به فرزند                             یکى شد موکنان بر سوک دلبند

یکى از خون به صورت غازه مى کرد                       یکى داغ على را تازه مى کرد

به سوگ گلرخان سرو قامت                                 بپاگردید غوغاى قیامت

نظر افکند چون دخت پیمبر                                   به نور دیده ساقى کوثر

بناگه نعره «هذا اخى» زد                                   به جان خلد نار دوزخى زد

ز نیرنگ سپهر نیل صورت                                    سیه شد روزگار آل عصمت

تو را طاقت نباشد از شنیدن                                شنیدن کى بود مانند دیدن

نظرات[۰] | دسته: شعر صحیفه | نويسنده: صحیفه | ادامه مطلب...

 
امام سجاد (ع) درآینه شعر و ادب پيوند ثابت

دل های پر از حرف

امام سجاد ( علیه السلام) به تنهایی گام بر می داشت . آدم های زیادی، در رفت و آمد بودند . در راه امام، جمعی از فقیران جذامی نشسته بودند . هرکس که آن ها را می دید، زود راهش را کج می کرد، تا با آن ها برخورد نکند .

جذامی ها، گرفته و غمگین دورتا دور هم جمع شده بودند . آن ها خاموش بودند و آن قدر فقیر، که نان خالی هم گیرشان نیامده بود .

مردم می گفتند: «با آن ها نباید معامله کرد . به آن ها نباید چیزی داد . بیماری آن ها خطرناک است . آن ها باید زودتر بمیرند تا مرضشان ریشه کن شود!»

امام سجاد ( علیه السلام) تا جزامی ها را دید، فکر فرورفت . آن ها با چشمهانی غم آلود نگاهش کردند . امام کمی که رد شد، ایستاد و با خودش گفت: «خداوند متکبران را دوست ندارد!»

دیگر حرکت نکرد . احساس می کرد اگر به آن ها محل نگذارد و پای درد دلشان ننشیند، تکبر کرده است . زود برگشت و به آن ها سلام کرد . بعد با خوشرویی کنارشان نشست . آن ها با خوشحالی زیاد دور امام نشستند و با نگاهی پر از شوق به او نگریستند .

برای آن ها باورش سخت بود که مردی کنارشان بنشیند و با آن ها حرف بزند . حضرت بعد از کمی صحبت، به آن ها گفت: من اکنون روزه هستم!

اما آن ها گرسنه بودند و وقت خوردن غذا بود . امام روزه مستحبی داشت و نمی توانست در آنجا برایشان غذایی فراهم کند .

او فوری برخاست و همگی آن ها را به خانه ی خود دعوت کرد . آن ها با شوق زیاد همراهش راه افتادند و به خانه اش رفتند . مردم سر راه از کار امام و دیدن آن ها تعجب کرده بودند .

امام به خدمتکار خود دستور داد غذای لذیذ و زیادی برای آن ها آماده کند . غذا که آماده شد، امام ظرف های پر را یکی یکی جلوی مردان جذامی گذاشت . آن ها با لذت و اشتها همه غذاها را خوردند . دقایقی بعد امام یک کیسه کوچک پر از پول آورد . در میان آن ها نشست و در مقابل هرکدام مقداری پول گذاشت .

آن ها هیجان زده شدند . امام سجاد ( علیه السلام) با مهربانی از آن ها دل جویی کرد . بعد از آن ها خواست باز هم به خانه اش بروند .

چندنفر از همسایه ها که با تعجب پشت در خانه ی امام ایستاده بودند، مشغول حرف زدن شدند .

یکی شان گفت: «راستی که » علی بن حسین «چه جرئتی دارد؟»

آن دیگری گفت: «آیا نمی داند که آن ها بیماران مردنی هستند و هیچ فایده ای ندارند .»

سومی هم گفت: «خدا به خیر بگذراند . من که از دیدن آن ها وحشت می کنم!»

اما امام سجاد ( علیه السلام) به چیزی دیگری می اندیشید . به دل پاک مردهای جذامی که پر از حرف بود، پر از غصه و پر از مهربانی …

منبع: فرازهایی برجسته از سیره امامان، ج ۲، ص ۲۰۵

از اصول کافی، ج ۲، ص۱۲۳

پدید آورنده : مجید ملامحمدی

طوبای صحیفه

سروده استاد دکتر احمد بهشتی (عارف)

به سر افتاده سودای صحیفه

به دل برپاست غوغای صحیفه

نمی یابیم راه رستگاری

مگر باشیم دانای صحیفه

یکی فرزانه می جویم به گیتی

که بگشاید معمای صحیفه

کسی را که نباشد نور ایمان

نخواهد شد به ژرفای صحیفه

خدا را مسالت دارم که روزی

شوم غواص دریای صحیفه

نداند مرغ فکرت پرگشاید

فراز عرش اعلای صحیفه

ز قلبی با صفا و پاک برخاست

نیایش های والای صحیفه

به دلها باغبان عشق می کاشت

درخت گشن (۱) و رعنای صحیفه

یکی سیمرغ کوه قاف باید

که پیماید بلندای صحیفه

شود روح نیایشگر به پرواز

به همراه دعاهای صحیفه

صفای عشق باید تا نیوشی (۲)

به گوش جانت آوای صحیفه

به اوج آسمان علم و آداب

برآید نثر زیبای صحیفه

درختش تا ابد بالنده و سبز

نمیرد نظم برنای صحیفه

بخوان ای بلبل سرمست عاشق

ترنم های شیوای صحیفه

سحر برخیز و با جانان صفا کن

به آهنگین نواهای صحیفه

تنزل کرد روح از عرش اعلی

شب قدر است یلدای صحیفه

کنون اندیشه پربار انسان

زند صد بوسه بر پای صحیفه

همه عشاق می باید نیوشند

سرود عشق از نای صحیفه

هر آنکو در سماء عشق پرزد

بود سرمست رؤیای صحیفه

به بزم عشق گو عاشق نشیند

نه، هرکس نیست شیدای صحیفه

به جز سجاد نتواند تنیدن

کسی آن سبز دیبای صحیفه

بیا و با وضوی عشق بگزار

نمازی در مصلای صحیفه

دل و جان گرسنه می رباید

شکوه خوان یغمای صحیفه

زداید ظلمت و زنگار از دل

فروغ ماه سیمای صحیفه

فضای بیکران آفرینش

نوردد باد پیمای صحیفه

نهال جان همی بالنده گردد

ز انفاس مسیحای صحیفه

اگر صیقل دهی جان را به عرفان

زنی پر تا ثریای صحیفه

برات هوشیاری از خدا خواه

بشارت ده سکارای صحیفه

فرشته پرزند در آسمان ها

به آهنگ مدارای صحیفه

به اوج هفت اختر جای دارد

ز استغنا گداهای صحیفه

نباشد هیچ نظم و هیچ نثری

به استحکام خارای صحیفه

اگر خواهی بگیری نو به نو، کام

بجو پنهان و پیدای صحیفه

سپاس بی کران کردگاری

که عرش اوست ماوای صحیفه

دل شب نغمه ای از دل برآور

صفاکن با صفاهای صحیفه

اگر آهنگ داودی شگفت است

مزامیرش نه همتای صحیفه

خدایا! بهره ما را فزون کن

ز آهنگ دل آرای صحیفه

عجب اعجاز کرده در نیایش

جلا بخشد تجلای صحیفه

الها، از تو می خواهم به اخلاص

به دل باشد تمنای صحیفه

زنم چنگ توسل در دو عالم

به حبل الله یکتای صحیفه

یکی دل بسته ام از روی اخلاص

به آن معشوق تنهای صحیفه

دمی از تنگناها هم برون شو

نگاهی کن به دنیای صحیفه

تو را گر آرمان ارتحال است

سفر کن سوی عقبای صحیفه

اگر خواهی ز رقیت رهائی

نیایش کن به مولای صحیفه

اگر داری سر سیر و سیاحت

به از فردوس، صحرای صحیفه

رهاکن نغمه های تار و طنبور

ترنم بشنو از نای صحیفه

شب تاریک قبرستان اموات

نشین در بزم احیای صحیفه

ورای پرده الفاظ بنگر

پر از اسرار جاجای صحیفه

زمو باریک تر اسرار هستی

بیاموز از الفبای صحیفه

بخوان تا می توانی با تدبر

کتاب بهجت افزای صحیفه

معطر کن فضای جان و دل را

ز عطرآگین سمن سای صحیفه

کند سرمست جان عارفان را

مناجات ورع زای صحیفه

دریغا عمر فانی رفت از دست

ندانستیم آرای صحیفه

هر آنکو از حجاب تن برون شد

رود در عمق معنای صحیفه

اگر خواهی رها گردی ز آفات

بخوان هرشب شکایای صحیفه

اگرچه آرزوها بی شمار است

تو مگذر از منایای صحیفه

چو بگزیدی تو اخلاق خدائی

چه بهتر از سجایای صحیفه

به جز اندیشه ورزان خدا جوی

که می داند خبایای صحیفه

خرد گر ناب باشد می تواند

رود اندر زوایای صحیفه

هرآنکس اهل شد، رهپوی گردد

کجا نا اهل پویای صحیفه

اگر جویندگان، یابندگانند

تو هم می باش جویای صحیفه

به لوح دل بباید نیک بنگاشت

خط زرین خوانای صحیفه

شگفتا در فشانی می نماید

عبارت های گویای صحیفه

نمی بیند گزندی از حوادث

کتاب نغز و پایای صحیفه

ستایش مر خدائی را که برداشت

نفاد از گنج دارای صحیفه

به حق حق، نمی باشد گزافه

اگر خوانیم لولای (۳) صحیفه

قیاس شکل برتر شد پدیدار

ز صغرا و ز کبرای صحیفه

بیا سیر و سفر آغاز بنما

به سوی پور زهرای صحیفه

برون آرش ز کنج طاق نسیان

بپاکن بزم ذکرای صحیفه

کلیم الله با آن معجزاتش

بود حیران ز بیضای صحیفه

درود ما به خاک پای سجاد

به نام اوست طغرای صحیفه

هوای نفس بگذار و فزون شو

ز عرفانی وصایای صحیفه

من و مائی رها کن، همت افزای

نظر کن در ثنایای صحیفه

چرا از یاس، جان را خسته کردی

به دل افکن سجایای صحیفه

شگفتی نیست گر در طول ایام

فزون گردند ابنای صحیفه

متاع نظم و نثر نکته دانان

کجا بهتر ز کالای صحیفه؟

ز اعدا جملگی توش و توان رفت

خوشا حال احبای صحیفه

گریزان شو ز زقوم طبیعت

نشین در ظل طوبای صحیفه

وساوس می رسد بر دل ز شیطان

تو آنگه شو ز بشرای صحیفه

بیا ای طفل جان، آسودگی کن

همی در مهد علیای صحیفه

ز زنگار گناهان پاک گردی

نیوشی گر ز خنیای صحیفه

بنوش ای طالب اسرار هستی

از آن پاکیزه صهبای صحیفه

مقیم خانه دنیا چرائی

سفر کن سوی زورای صحیفه

چرا کاهل شدی خیز و عطا کن

حق اسماء حسنای صحیفه

بیا بگشای چشم جان و بنگر

به کوه طور موسای صحیفه

حیاتی نو به انسان ها ببخشد

دم جان بخش عیسای صحیفه

بسا ظلم و ستم بر اولیا رفت

عجب مظلوم یحیای صحیفه

رسد کی طایر اندیشه ناب

به اولی و به اخرای صحیفه

تو را احرام باید از هواجس

عجب عیدی است اضحای صحیفه

دو دست خویش سوی آسمان کن

چو ره یابی به ژرفای صحیفه

تو را در آسمان پرواز بخشد

نیایش های غرای صحیفه

الا ای پادشاه ملک هستی

به قربانت رعایای صحیفه

نه هرکس می تواند گشت آگاه

ز اسرار و خفایای صحیفه

خدا را مسالت دارم که اسرار

ببینم در مرایای صحیفه

برای راه و رسم زندگانی

چه بهتر از فتاوای صحیفه

نباشد نزد رندان سحر خیز

نکوتر از قضایای صحیفه

نداری گر رهی زی عالم غیب

کجا دانی مزایای صحیفه

خیال از دام شیطانی رهاکن

نه افسانه است عنقای صحیفه

خدا را شکر می گویم شبا روز

که گشتم از اخلای صحیفه

چو دست از جان بشوئی همچورندان

خدا بینی به اثنای صحیفه

بیا در سرزمین جان بیفشان

تولا و تبرای صحیفه

دلی خواهم خداوندا همه سوز

مباد آن دل که اعمای صحیفه

کنون دلمردگی ها را رها کن

مشو غافل ز شبهای صحیفه

طلب کن با بصیرت تا توانی

طریقت های مثلای صحیفه

حجاب چهره جان را برافکن

بخوان درسی ز تقوای صحیفه

پس از قرآن، پس از نهج البلاغه

کتابی نیست همتای صحیفه

مشام جان معطر بایدت کرد

در این بستان شتای صحیفه

در اینجا گوهر حکمت فراوان

فراز آمد مسمای صحیفه

کتب را درنوردیدیم و لیکن

کدامین است یارای صحیفه

نسیم دلنوازی می نوازد

گل و گلزار بویای صحیفه

به هر حرفش هزاران در معنی

پر از اسرار طاهای صحیفه

گدای معرفت، حاجات خود را

بگیرد از عطایای صحیفه

ندیدم گرچه من بسیار گشتم

به جز «عارف » شکر خای صحیفه

پی نوشت ها:

۱ . درخت بارور کننده (فرهنگ عمید) .

۲ . گوش دادن به سخن کسی (فرهنگ عمید) .

۳ . اقتباس از جمله معروف «لولاک لما خلقت الافلاک » و در اینجا یعنی «لولا صحیفه لما خلقت …» .

پدید آورنده :احمد باقریان

نظرات[۰] | دسته: پژوهش ها, شعر صحیفه | نويسنده: صحیفه | ادامه مطلب...

 
سجّاد پيوند ثابت

در سجده‌های خویش اگر چشم تر کنى
سجاده‌های هستی را شعله‌ور کنى
بی‌شک، ستون هفت فلک می‌شود اگر
دستی از آستین نیایش به در کنى

داوود، طفل مکتب آوای سبز توست
تا در گلوی مرثیه‌خوانش اثر کنى
برخیز ای پرستش توحید، عبد تو!
باید جهان بی‌خبری را خبر کنى
آن‌قدر خطبه خطبه، دعا در دعا شوى
آن‌قدر خون بباری و قرآن به سر کنى؛
تا خشت‌خشت ظلم و ستم را هر آینه
در کاخ‌های معرکه زیر و زبر کنى
سجاده را که پیرهن عصمتت شده
پرچم برای قصه این خیر و شر کنى
یعنی به رغم نعره مستانه ستم
گوش زمانه را ز مناجات کر کنى
… باید که روزگار بترسد ز کفر خویش
او را از آه نیمه شبت بر حذر کنى
ای وای بر زمانه «لبیک ناشناس»
سجاد اگر تو باشی و نفرین اگر کنى

سودابه مهیجى

نظرات[۰] | دسته: شعر صحیفه | نويسنده: صحیفه | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

زیارت عاشورا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلاٰمُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِالْمُؤْمِنين ، وَ ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسٰاءِ الْعٰالَمينَ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَاللهِ وَابْنَ ثارِەِ ، وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ ، عَلَيْكُمْ مِنّى جَميعاً سَلاٰمُ اللهِ اَبَداً مٰا بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ،يا اَباعَبْدِاللهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَعَلىٰ جَميعِ اَهْل ِالْاِسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمٰوٰاتِ عَلىٰ جَميعِ اَهْلِ السَّمٰوٰاتِ، فَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَسٰاسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ ، وَ اَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللهُ فيهٰا ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ ، وَ لَعَنَ اللهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُم ، بَرِئْتُ اِلَى اللهِ وَاِلَيْكُمْ مِنْهُمْ ، وَ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِيٰائِهِمْ ، يا اَباعَبْدِاللهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ،وَ لَعَنَ اللهُ آلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ،وَ لَعَنَ اللهُ بَنى اُمَيَّةَ قاطِبَةً وَلَعَنَ اللهُ ابْنَ مَرْجٰانَةَ ، وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللهُ شِمْراً ، وَ لَعَنَ اللهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَتَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ ، بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى ، لَقَدْ عَظُمَ مُصٰابى بِكَ ، فَاَسْئَلُ اللهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَكَ ، وَاَکْرَمَنى بِكَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، اَللّٰهُمَّ ٱجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ ، يا اَبا عَبْدِاللهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللهِ وَ اِلىٰ رَسُولِهِ ، وَاِلىٰ اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلىٰ فاطِمَةَ ، وَاِلَى الْحَسَنِ وَ اِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ ، وَبِالْبَرائَةِ مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ ، وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَسٰاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِعَلَيْكُمْ وَ اَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ ،مِمَّنْ اَسَسَّ اَسٰاسَ ذٰلِكَ وَبَنىٰ عَلَيْهِ بُنْيانَهُ وَجَرىٰ فى ظُلْمِهِ وَجَوْرِہِ عَلَيْكُمْ وَعَلىٰ اَشْيٰاعِكُمْ ،بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَاَتَقَرَّبُ اِلَى اللهِ ثُمَّ اِلَيْكُمْ بِمُوٰالاتِكُمْ وَمُوالاةِ وَلِيِّكُمْ ،وَبِالْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبِالْبَر ائَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ ، اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وَ وَلِىٌّ لِمَنْ والاکُمْ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عادٰاکُمْ ، فَاَسْئَلُ اللهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ اَوْلِيٰائِكُمْ ،وَرَزَقَنِى الْبَرائَةَ مِنْ اَعْدائِكُمْ ، اَنْ يَجْعَلَنى مَعَكُمْ فِى الدُّنْيا وَ الْاٰخِرَةِ ، وَاَنْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَ اَسْئَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ، وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثاریکُم مَعَ اِمامٍ مَهْدیٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ ، وَ اَسْئَلُ اللهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَەُ اَنْ يُعْطِيَنى بِمُصابى بِكُمْ ،اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ،مُصيبَةً مٰا اَعْظَمَهٰا وَاَعْظَمَ رَزِيَّتَها فِى الْاِسْلامِ وَفى جَميعِ السَّمٰوٰاتِ وَالْاَرْضِ،اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هٰذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ ،اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيٰاىَ مَحْيٰا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَ مَمٰاتى مَمٰاتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، اَللّهُمَّ اِنَّ هٰذا يَوْمٌ تَبَرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ وَابْنُ آکِلَةِ الْاَکْبٰادِ اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ ، عَلىٰ لِسٰانِكَ وَ لِسانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، فى کُلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، اَللّهُمَّ الْعَنْ اَبا سُفْيانَ وَمُعٰوِيَةَ ،وَ يَزيدَ بْنَ مُعاوِيَةَ ، عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدينَ، وَهٰذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زيٰادٍ وَآلُ مَرْوانَ ، بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِ،اَللّٰهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَالْعَذابَ [الاَْليمَ] ، اَللّٰهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هٰذَالْيَوْمِ وَفى مَوْقِفى هٰذا وَ اَيّامِ حَيٰوتى بِالْبَراَّئَةِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ ، وَبِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَآلِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ پس مى گوئى صد مرتبه : اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ ، اَللّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ ، وَشٰايَعَتْ وَبٰايَعَتْ وَتٰابَعَتْ عَلىٰ قَتْلِهِ ، اَللّٰهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً پس مى گوئى صد مرتبه : اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا اَبٰا عَبْدِ اللهِ ، وَعَلَى الْاَرْوٰاحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ ، عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهٰارُ ، وَلا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيٰارَتِكُمْ ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ ، وَعَلٰى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ، وَعَلىٰ اَوْلادِ الْحُسَيْنِ ، وَعَلىٰ اَصْحٰابِ الْحُسَيْن پس مى گوئى : اَللّٰهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ،ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَالرّابِعَ اَللّهُمَّ الْعَنْ يَزيدَ خامِساً ، وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيٰادٍ وَابْنَ مَرْجٰانَةَ وَعُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَشِمْراً وَآلَ اَبى سُفْيانَ وَآلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ پس به سجده مى روى ومى گوئى : اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاكِرينَ لَكَ عَلٰى مُصابِهِمْ ، اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى عَظيمِ رَزِيَّتى ، اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ ، وَثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَاَصْحابِ الْحُسَيْن ،ِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ. یارَبَّ الحُسَینِ ، بِحَقِّ الحُسَینِ ، اشفِ صَدرَالحُسَینِ ، بظُهورِالحُجَّة

موسسه فرهنگی و تحقیقاتی صحیفه

درباره سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

سایت صحیفه با هدف ایجاد زمینه ای
مناسب جهت تحقیق و پژوهش
پیرامون کتاب مقدس صحیفه
سجادیه طراحی شده است
امید است با عنایت خداوند
و ائمه معصومین توانسته
باشیم گامی کوچک در
جهت نشر منابع غنی
تشیع برداشته باشیم

مدیر کل : محمدجواد نورمحمدی
مدیر فنی : هادی عبدالهی

كلام معصوم

امام سجاد عليه السلام :

«أَلْخَیْرُ کُلُّهُ صِیانَةُ الاِْنْسانِ نَفْسَهُ.»:

تمام خیر آن است که انسان خود را نگه دارد.

ذکر ایام هفته

مترجم سایت

آمار سایت

No Image No Image