موسسه فرهنگی و تحقیقاتی صحیفه » شعر منسوب به حضرت سجاد

برگزیده

تواضع امام

«قيل له (ع):

اذا سافرت کتمت نفسک أهل الرفقه؟
فقال: أکره أن آخذ برسول الله مالا اعطي مثله.»

به امام سجاد (ع) گفته شد:
هنگامي که مسافرت ميکني
خودت را از اهل کاروان کتمان ميکني
ونمي شناساني چرا؟
فرمود: دوست ندارم از وابستگي به
رسول خدا استفاده کنم
با اينکه خدمتي در مقابل آن وابستگي
انجام ندادم.

بحار الانوار، ج 46، ص 93، ح 82.

موسسه محک

mahak charity

تازه ترين ديدگاه ها

اوقات شرعی

 
No Image
موسسه فرهنگی و تحقیقاتی صحیفه
شعر منسوب به حضرت سجاد پيوند ثابت

 لَیْسَ الغَریبُ غَریبَ الشَّأمِ والیَمَنِ                إاِنَّ الغَریبَ غَریبُ اللَّحدِ والکَفَنِ

إاِنَّ الغَریِبَ لَهُ حَقٌّ لِغُرْبَتـِهِ                 على الْمُقیمینَ فی الاَوطــانِ والسَّکَنِ

سَفَری بَعیدٌ وَزادی لَنْ یُبَلِّغَنـی                   وَقُوَّتی ضَعُفَتْ والمـوتُ یَطلُبُنـی

وَلی بَقایــا ذُنوبٍ لَسْتُ أَعْلَمُها                      الله یَعْلَمُهــا فی السِّرِ والعَلَنِ

مـَا أَحْلَمَ اللهَ عَنی حَیْثُ أَمْهَلَنی               وقَدْ تَمـادَیْتُ فی ذَنْبی ویَسْتُرُنِی

تَمُرُّ سـاعـاتُ أَیّـَامی بِلا نَدَمٍ                              ولا بُکاءٍ وَلاخَـوْفٍ ولا حـَزَنِ

أَنَـا الَّذِی أُغْلِقُ الاَبْوابَ مُجْتَهِداً                 عَلى المعاصِی وَعَیْنُ اللهِ تَنْظُرُنـی

یَـا زَلَّهً کُتِبَتْ فی غَفْلَهٍ ذَهَبَتْ                یَـا حَسْرَهً بَقِیَتْ فی القَلبِ تُحْرِقُنی

دَعْنی أَنُوحُ عَلى نَفْسی وَأَنْدِبُـهـا                   وَأَقْطَعُ الدَّهْرَ بِالتَّذْکِیـرِ وَالحَزَنِ

کَأَنَّنی بَینَ تلک الاَهلِ مُنطَرِحــَاً                    عَلى الفِراشِ وَأَیْدیهِمْ تُقَلِّبُنــی

وَقد أَتَوْا بِطَبیبٍ کَـیْ یُعالِجَنـی                    وَلَمْ أَرَ الطِّبَّ هـذا الیـومَ یَنْفَعُنی

واشَتد نَزْعِی وَصَار المَوتُ یَجْذِبُـها                  مِن کُلِّ عِرْقٍ بِلا رِفقٍ ولا هَوَنِ

واستَخْرَجَ الرُّوحَ مِنی فی تَغَرْغُرِها               وصـَارَ رِیقی مَریراً حِینَ غَرْغَرَنی

وَغَمَّضُونی وَراحَ الکُلُّ وانْصَرَفوا                  بَعْدَ الاِیاسِ وَجَدُّوا فی شِرَا الکَفَنِ

وَقـامَ مَنْ کانَ حِبَّ لنّاسِ فی عَجَلٍ              نَحْوَ المُغَسِّلِ یَأْتینـی یُغَسِّلُنــی

وَقــالَ یـا قَوْمِ نَبْغِی غاسِلاً حَذِقاً                         حُراً أَرِیباً لَبِیبـاً عَارِفـاً فَطِنِ

فَجــاءَنی رَجُلٌ مِنْهُمْ فَجَرَّدَنی                       مِنَ الثِّیــابِ وَأَعْرَانی وأَفْرَدَنی

وَأَوْدَعونی عَلى الاَلْواحِ مُنْطَرِحـاً                  وَصـَارَ فَوْقی خَرِیرُ الماءِ یَنْظِفُنی

وَأَسْکَبَ الماءَ مِنْ فَوقی وَغَسَّلَنی               غُسْلاً ثَلاثاً وَنَادَى القَوْمَ بِالکَفَنِ

وَأَلْبَسُونی ثِیابـاً لا کِمامَ لهـا                    وَصارَ زَادی حَنُوطِی حیـنَ حَنَّطَنی

وأَخْرَجونی مِنَ الدُّنیـا فَوا أَسَفاً                         عَلى رَحِیـلٍ بِلا زادٍ یُبَلِّغُنـی

وَحَمَّلونی على الاَ کتـافِ أَربَعَهٌ                  مِنَ الرِّجـالِ وَخَلْفِی مَنْ یُشَیِّعُنی

وَقَدَّمونی إاِلى المحرابِ وانصَرَفوا                 خَلْفَ الاِمـَامِ فَصَلَّى ثـمّ وَدَّعَنی

صَلَّوْا عَلَیَّ صَلاهً لا رُکوعَ لهـا                         ولا سُجـودَ لَعَلَّ اللـهَ یَرْحَمُنی

وَأَنْزَلونی إلـى قَبری على مَهَلٍ                      وَقَدَّمُوا واحِداً مِنهـم یُلَحِّدُنـی

وَکَشَّفَ الثّوْبَ عَن وَجْهی لِیَنْظُرَنی            وَأَسْکَبَ الدَّمْعَ مِنْ عَیْنیهِ أَغْرَقَنی

فَقامَ مُحتَرِمــاً بِالعَزمِ مُشْتَمِلاً                   وَصَفَّفَ اللَّبِنَ مِنْ فَوْقِی وفـارَقَنی

وقَالَ هُلُّوا علیه التُّرْبَ واغْتَنِموا              حُسْنَ الثَّوابِ مِنَ الرَّحمنِ ذِی المِنَنِ

فی ظُلْمَهِ القبرِ لا أُمٌّ هنــاک ولا                       أَبٌ شَفـیقٌ ولا أَخٌ یُؤَنِّسُنــی

فَرِیدٌ وَحِیدُ القبرِ، یــا أَسَفـاً                          عَلى الفِراقِ بِلا عَمَلٍ یُزَوِّدُنـی

وَهالَنی صُورَهً فی العینِ اِذْ نَظَرَتْ           مِنْ هَوْلِ مَطْلَعِ ما قَدْ کان أَدهَشَنی

مِنْ مُنکَرٍ ونکیرٍ مـا أَقولُ لهم                      قَدْ هــَالَنی أَمْرُهُمْ جِداً فَأَفْزَعَنی

وَأَقْعَدونی وَجَدُّوا فی سُؤالِهـِمُ                 مَـالِی سِوَاکَ اِلهـی مَنْ یُخَلِّصُنِی

فَامْنُنْ عَلَیَّ بِعَفْوٍ مِنک یــا أَمَلی                       فَاِنَّنی مُوثَقٌ بِالذَّنْبِ مُرْتَهــَنِ

تَقاسمَ الاأهْلُ مالی بعدما انْصَرَفُوا             وَصَارَ وِزْرِی عَلى ظَهْرِی فَأَثْقَلَنی

واستَبْدَلَتْ زَوجَتی بَعْلاً لهـا بَدَلی                  وَحَکَّمَتْهُ فِی الاَمْوَالِ والسَّکَـنِ

وَصَیَّرَتْ وَلَدی عَبْداً لِیَخْدُمَهــا                         وَصَارَ مَـالی لهم حـِلاً بِلا ثَمَنِ

فَلا تَغُرَّنَّکَ الدُّنْیــا وَزِینَتُها                      وانْظُرْ إلى فِعْلِهــا فی الاَهْلِ والوَطَنِ

وانْظُرْ اِلى مَنْ حَوَى الدُّنْیا بِأَجْمَعِها              هَلْ رَاحَ مِنْها بِغَیْرِ الحَنْطِ والکَفَنِ

خُذِ القَنـَاعَهَ مِنْ دُنْیَاک وارْضَ بِها                       لَوْ لم یَکُنْ لَکَ اِلا رَاحَهُ البَدَنِ

یَـا زَارِعَ الخَیْرِ تحصُدْ بَعْدَهُ ثَمَراً                    یَا زَارِعَ الشَّرِّ مَوْقُوفٌ عَلَى الوَهَنِ

یـَا نَفْسُ کُفِّی عَنِ العِصْیانِ واکْتَسِبِی               فِعْلاً جمیلاً لَعَلَّ اللهَ یَرحَمُنی

یَا نَفْسُ وَیْحَکِ تُوبی واعمَلِی حَسَناً          عَسى تُجازَیْنَ بَعْدَ الموتِ بِالحَسَنِ

ثمَّ الصلاهُ على الْمُختـارِ سَیِّدِنـا               مَا وَصَّـا البَرْقَ فی شَّامٍ وفی یَمَنِ

والحمدُ لله مُمْسِینَـا وَمُصْبِحِنَا                    بِالخَیْرِ والعَفْوْ والاِحْســانِ وَالمِنَنِ

 

  ترجمه شعر :

آدم غریب آن کس نیست که در شام و یمن در غربت و به دور از خانه و وطن خود بسر میبرد بلکه آن کس است که نه کفنی دارد و نه لحد و قبری .

هر غریبی بخاطر غربتش به گردن کسانی که در خانه و کاشانه و وطن خویش زندگی میکنند حقی دارد .

سفری بس دراز دارم و توشه ام برای این سفر طولانی کافی نیست و توانم رو به سستی گذاشته و مرگ ، مرا به سوی خود میخواند .

گناهانی دارم که از آنها بیخبرم ولی خداوند از گناهان پنهان و آشکار من آگاه و با خبر است .

وه که خداوند چقدر شکیباست زیرا در حالی که به گناهان خود ادامه میدهم به من مهلت میدهد و گناهانم را میپوشاند .

بدون اینکه پشیمانی در من بوجود آید و گریه و ترس و اندوه مرا فرا بگیرد ، روزگارم سپری میشود .

من کسی هستم که تمام دربها را به روی خود بسته ام و در انجام گناهان سعی و کوشش دارم در حالیکه خداوند مرا می بیند و بر احوالم شاهد و ناظر است .

این چه لغزشی است که در یک لحظه غفلت از من سر زد و این چه حسرتی است که در قلبم باقی گذاشت که همچنان مرا می سوزاند .

بگذار به حال خویش بگریم و ناله کنم و روزگار را با تذکر و حزن و اندوه سپری نمایم .

انگار که من در میان خانواده و کسان خویش ، در بستر مرگ آرمیده ام و آنها با دستانشان مرا این رو و آن رو میکنند .

و برایم طبیبی آورده اند تا مرا معالجه کند ولی من فکر نمی کنم که امروزه طب هم بتواند مرا درمان کند .

سکرات مرگ لحظه به لحظه شدید تر میشود و مرگ ، تمام اعضا و جوارحم را به شدت و بدون هیچ رحمی ، ازهم میگسلد .

خورخور کنان قالبم را از روح و روان تهی ساختند بگونه ای که دیگر نمیتوانستم نفس بکشم .

و اطرافیانم پس از ناامید شدن از من ، پلکهایم را رویهم گذاشتند و مرا رها کرده و به منظور خرید و تهیه کفن بیرون رفتند .

مرا به غسالخانه بردند و به دنبال فردی حاذق و آگاه گشتند تا مرا غسل دهد .

فردی از میان آنان به نزدم آمد و لباسهایم را از تنم جدا کرد .

سپس مرا روی سنگ غسالخانه قرار داد و رویم آب ریخت .

آب را از بالای سرم میریخت و مرا سه بار غسل داد و فریاد برآورد که کفن را بیاورید .

لباسی به تنم کردند که آستین نداشت و توشه ی راهم حنوطی بود که مرا با آن حنوط کردند .

و مرا از دنیا خارج کردند ، پس وای بر من با این سفری که در پیش رو دارم که باید بدون هیچگونه توشه ای به آن تن دهم .

مرا چهار مرد بر دوش خود حمل کردند و تشییع کنندگان در پشت سر آنان روان گشتند .

جنازه مرا در محراب نماز گذاشتند و رفتند تا پشت سر امام ، نماز میت بر من بخوانند و با من وداع کنند .

نمازی بر من خواندند که نه رکوعی داشت و نه سجودی ، بلکه خداوند بر من ببخشد .

آهسته آهسته مرا در قبر قرار دادند و قبل از آن ، کسی را به درون قبر فرستاده بودند تا مرا در درون لحد جای دهد .

آن کس ، کفن را از چهره ام کنار زد و به من نگاه کرد و مرا در اشک خود غرق نمود .

سپس برخاست و سنگی روی لحد گذاشت و به دیگران گفت که خاک بر سنگ بریزند و از خداوند طلب اجر و ثواب نمایند .

در تاریکی قبر نه پدری و نه مادری و نه برادری وجود دارد تا مونسم گردد .

تک و تنها در دل قبر ، افسوس که بدون داشتن اعمال نیک ، با کسان خود وداع گفتم .

ناگاه صحنه ای مرا به دهشت و تعجب واداشت و با دیدن نکیر و منکر وحشتی مرا فرا گرفت و نمیدانستم به آنها چه بگویم .

نکیر و منکر مرا در قبر نشاندند و به سؤال کردن پرداختند ، خداوندا ! جز تو کسی را ندارم که مرا از دست آنان نجات دهد .

پس ای امید من ، بر من منت گذار و مرا عفو کن چون من سرتاپا غرق در گناهم .

اهل و کسانم پس از تدفینم رفتند و مال و ثروتم را بین خود تقسیم کردند و تنها بار گناهم برایم باقی مانده که بر پشتم سنگینی میکند .

همسرم پس از فوتم شوهری برای خود اختیار نمود و اختیار تصرف در ثروت و مال و خانه ام را به او واگذار کرد .

و فرزندانم را بسان بردگانی درآورد تا به او خدمت کنند و ثروتم مفت و مجانی به تملک آنان درآمد .

بنابراین ، ای انسان هرگز فریب دنیا و زیباییهایش را مخور و بنگر که با اهل و وطن خود چگونه رفتار میکند .

و آن شخصی را بنگر که در دنیا همه چیز داشت و هیچ کم و کسری نداشت ، اما موقع مرگ چیزی جز حنوط و کفن با خود نبرد .

پس در دنیا قناعت پیشه کن و به آن راضی باش هرچند که جز راحتی تن ، چیزی عایدت نشود .

ای کسی که بذر خیر و نیکویی میکاری بدان که میوه آن را درو خواهی کرد و ای کسی که بذر شر میکاری بدان که سست و بی مایه ای .

ای آدمی ، از گناه دوری کن و به کار نیک روی آر تا شاید خداوند تو را ببخشاید .

ای آدمی از کارهای زشت خود توبه کن و کارهای نیک انجام بده بلکه پس از مرگ تو را پاداش نیک دهند.

سپس درود میفرستم بر سرور ما محمد مصطفی (ص) مادامی که شام و یمن پا برجا و برقرار است .

حمد و ستایش آن خدایی را که با خیر و خوشی وعفو و بخشش و احسان و لطف ، صبح ما را به شب و شب ما را به روز ختم میسازد .

دسته: شعر صحیفه | نويسنده: صحیفه


ارسال نظر

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

زیارت عاشورا

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلاٰمُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِالْمُؤْمِنين ، وَ ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسٰاءِ الْعٰالَمينَ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَاللهِ وَابْنَ ثارِەِ ، وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ ، عَلَيْكُمْ مِنّى جَميعاً سَلاٰمُ اللهِ اَبَداً مٰا بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ،يا اَباعَبْدِاللهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَعَلىٰ جَميعِ اَهْل ِالْاِسْلامِ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمٰوٰاتِ عَلىٰ جَميعِ اَهْلِ السَّمٰوٰاتِ، فَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَسٰاسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ ، وَ اَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللهُ فيهٰا ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ ، وَ لَعَنَ اللهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُم ، بَرِئْتُ اِلَى اللهِ وَاِلَيْكُمْ مِنْهُمْ ، وَ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِيٰائِهِمْ ، يا اَباعَبْدِاللهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ،وَ لَعَنَ اللهُ آلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ،وَ لَعَنَ اللهُ بَنى اُمَيَّةَ قاطِبَةً وَلَعَنَ اللهُ ابْنَ مَرْجٰانَةَ ، وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللهُ شِمْراً ، وَ لَعَنَ اللهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَتَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ ، بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى ، لَقَدْ عَظُمَ مُصٰابى بِكَ ، فَاَسْئَلُ اللهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَكَ ، وَاَکْرَمَنى بِكَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، اَللّٰهُمَّ ٱجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ ، يا اَبا عَبْدِاللهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللهِ وَ اِلىٰ رَسُولِهِ ، وَاِلىٰ اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلىٰ فاطِمَةَ ، وَاِلَى الْحَسَنِ وَ اِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ ، وَبِالْبَرائَةِ مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ ، وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَسٰاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِعَلَيْكُمْ وَ اَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ ،مِمَّنْ اَسَسَّ اَسٰاسَ ذٰلِكَ وَبَنىٰ عَلَيْهِ بُنْيانَهُ وَجَرىٰ فى ظُلْمِهِ وَجَوْرِہِ عَلَيْكُمْ وَعَلىٰ اَشْيٰاعِكُمْ ،بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَاَتَقَرَّبُ اِلَى اللهِ ثُمَّ اِلَيْكُمْ بِمُوٰالاتِكُمْ وَمُوالاةِ وَلِيِّكُمْ ،وَبِالْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبِالْبَر ائَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَاَتْباعِهِمْ ، اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وَ وَلِىٌّ لِمَنْ والاکُمْ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عادٰاکُمْ ، فَاَسْئَلُ اللهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ اَوْلِيٰائِكُمْ ،وَرَزَقَنِى الْبَرائَةَ مِنْ اَعْدائِكُمْ ، اَنْ يَجْعَلَنى مَعَكُمْ فِى الدُّنْيا وَ الْاٰخِرَةِ ، وَاَنْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَ اَسْئَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ، وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثاریکُم مَعَ اِمامٍ مَهْدیٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ ، وَ اَسْئَلُ اللهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَەُ اَنْ يُعْطِيَنى بِمُصابى بِكُمْ ،اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ،مُصيبَةً مٰا اَعْظَمَهٰا وَاَعْظَمَ رَزِيَّتَها فِى الْاِسْلامِ وَفى جَميعِ السَّمٰوٰاتِ وَالْاَرْضِ،اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هٰذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ ،اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيٰاىَ مَحْيٰا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَ مَمٰاتى مَمٰاتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، اَللّهُمَّ اِنَّ هٰذا يَوْمٌ تَبَرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ وَابْنُ آکِلَةِ الْاَکْبٰادِ اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ ، عَلىٰ لِسٰانِكَ وَ لِسانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، فى کُلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، اَللّهُمَّ الْعَنْ اَبا سُفْيانَ وَمُعٰوِيَةَ ،وَ يَزيدَ بْنَ مُعاوِيَةَ ، عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدينَ، وَهٰذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زيٰادٍ وَآلُ مَرْوانَ ، بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْهِ،اَللّٰهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَالْعَذابَ [الاَْليمَ] ، اَللّٰهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هٰذَالْيَوْمِ وَفى مَوْقِفى هٰذا وَ اَيّامِ حَيٰوتى بِالْبَراَّئَةِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ ، وَبِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَآلِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ پس مى گوئى صد مرتبه : اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ ، اَللّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ ، وَشٰايَعَتْ وَبٰايَعَتْ وَتٰابَعَتْ عَلىٰ قَتْلِهِ ، اَللّٰهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً پس مى گوئى صد مرتبه : اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا اَبٰا عَبْدِ اللهِ ، وَعَلَى الْاَرْوٰاحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ ، عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهٰارُ ، وَلا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيٰارَتِكُمْ ، اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ ، وَعَلٰى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ، وَعَلىٰ اَوْلادِ الْحُسَيْنِ ، وَعَلىٰ اَصْحٰابِ الْحُسَيْن پس مى گوئى : اَللّٰهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ،ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَالرّابِعَ اَللّهُمَّ الْعَنْ يَزيدَ خامِساً ، وَالْعَنْ عُبَيْدَ اللهِ بْنَ زِيٰادٍ وَابْنَ مَرْجٰانَةَ وَعُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَشِمْراً وَآلَ اَبى سُفْيانَ وَآلَ زِيادٍ وَآلَ مَرْوانَ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ پس به سجده مى روى ومى گوئى : اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاكِرينَ لَكَ عَلٰى مُصابِهِمْ ، اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى عَظيمِ رَزِيَّتى ، اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ ، وَثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَاَصْحابِ الْحُسَيْن ،ِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ. یارَبَّ الحُسَینِ ، بِحَقِّ الحُسَینِ ، اشفِ صَدرَالحُسَینِ ، بظُهورِالحُجَّة

موسسه فرهنگی و تحقیقاتی صحیفه

درباره سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

سایت صحیفه با هدف ایجاد زمینه ای
مناسب جهت تحقیق و پژوهش
پیرامون کتاب مقدس صحیفه
سجادیه طراحی شده است
امید است با عنایت خداوند
و ائمه معصومین توانسته
باشیم گامی کوچک در
جهت نشر منابع غنی
تشیع برداشته باشیم

مدیر کل : محمدجواد نورمحمدی
مدیر فنی : هادی عبدالهی

كلام معصوم

امام سجاد عليه السلام :

«أَلْخَیْرُ کُلُّهُ صِیانَةُ الاِْنْسانِ نَفْسَهُ.»:

تمام خیر آن است که انسان خود را نگه دارد.

ذکر ایام هفته

مترجم سایت

آمار سایت

No Image No Image